Akceptacja siebie, swojej historii i teraźniejszości w świetle Pisma świętego i życia Maryi

Akceptacja działa na cierpienie jak oliwa na ocet. Jeśli do octu dodamy oliwy, otrzymamy przepyszny sos winegret, a to już inna substancja, o zupełnie innych walorach, całkowicie pozbawiona przykrego, kwaśnego i cierpkiego smaku octu.                                           

Czy będę szczęśliwy czy nieszczęśliwy zależy tylko ode mnie. Nie mam wpływu na to, co mnie spotyka, ale to ja decyduję, czy to zaakceptuję czy nie zaakceptuję? Moje szczęście jest w moich rękach. Zależy jedynie ode mnie. Jestem kowalem swojego losu, i to kowalem jedynym. Pretensje za nieudane życie należy kierować do samego siebie. Jakże trudno nam to uczynić. Za nieudane życie obwiniamy innych ludzi, nawet samego Boga, a przecież wina leży jedynie po naszej stronie i wynika z braku akceptacji tego, kim jesteśmy, co posiadamy oraz spotykających nas wydarzeń.                                                                                           

Przyjedź, a przekonasz się, że to prawda. Rekolekcje pozwolą Ci optymistycznie spojrzeć na samego siebie i swoją codzienność.